Urgent.FM | 105.3FM
programma's nieuws over Urgent.fm workshops contact

urgent.fm

Nieuws generiek
urgent.fm

War Of The Worlds

Wat Orson Welles kan, moet ik ook kunnen, moet Steven Spielberg gedacht hebben. In 1939 zet Welles als jonge knaap de wereld op zijn kop en vooral dat van de luisteraar. Via een luisterspel op de radio verkondigt hij dat de aarde wordt aangevallen door ruimtewezens. Luisteraars die iets later afstemden dachten echt dat de wereld werd aangevallen, met een totale massahysterie tot gevolg. Zo ver reikt de macht en de invloed van Steven Spielberg niet bij zijn film “War Of The Worlds”. Deze wezens komen in tegenstelling tot E.T. uit de slechte kant van het heelal en het einde lijkt nabij.Ray Ferrier (Tom Cruise) is wat je noemt een onverantwoorde vader. Zijn ex-vrouw Mary Ann (Miranda Otto) zocht onder andere daarom een stabielere leefomgeving voor haarzelf en hun twee kinderen Rachel (Dakota Fleming) en Robbie (Justin Chatwin). Ze delen nu wel nog het hoederecht maar ook op dat vlak neemt Ray het allemaal niet zo ernstig. Hij is de zoveelste keer te laat als de kinderen bij hem het weekend doorbrengen. Dat weekend wordt er eentje dat ze niet snel zullen vergeten want er hangt letterlijk onweer in de lucht. Blijkbaar verbergen ruimtewezens al miljoenen jaren allerlei materiaal diep onder grond en nu ze ontwaken uit hun winterslaap, willen ze van een vreedzaam samenleven met de mens niet weten. Ze veroorzaken chaos en vernieling zonder dat iemand weet waarom. Ray, Robbie en Rachel willen net zoals vele andere landgenoten in leven blijven. Hoe ze dat het best kunnen doen, is een andere vraag. Na “Close Encounters Of The Third Kind” (1977) en “E.T.” (1982) doet Spielberg voor zijn sluitstuk over de ruimte beroep op het befaamde werk van H.G. Wells. Diens (achter)kleinzoon vertelt in de extra’s dat Wells een wetenschappelijk schrijver is geworden uit wanhoop. Spielberg verwijst in zijn film vaak naar de filmversie uit 1953. Zo spelen Gene Barry en Ann Robinson, die in de originele film de hoofdrol vertolken, deze keer de bezorgde grootouders. Veel meer dan een cameo houdt dat niet in. Opvallend is dat Steven Spielberg de laatste tijd meer de klemtoon legt op de kwantiteit van zijn films. Visuele effecten zijn niet aan ons besteed, zeker niet als ze de geloofwaardigheid (teveel) aantasten. Het ziet er allemaal spectaculair uit en dat mag gerust, maar je houdt er vooral een fake gevoel aan over. Een uitzondering hierop zijn de extra’s over de creatie van de aliens. Er is hierbij zorgvuldig nagedacht over hun uiterlijk en hoe ze zich als het ware als balletdansers kunnen voorbewegen. Geef ons dan maar de menselijkheid van het verhaal bijvoorbeeld de scènes waarin Tim Robbins acteert. Hij zet een sterke vertolking neer en hij verslaat zonder probleem de overdaad aan visuele effecten. Robbins speelt zonder pardon een huilende Cruise van het scherm. Een echte strijd of oorlog tussen werelden kan je het trouwens niet noemen. Het is een genocide waarbij vooral de ruimtewezens aanvallen en blijven aanvallen. De mens wordt zonder veel weerwerk tot stofdeeltjes herleid of tot de laatste druppel bloed leeggezogen. Deze keer leren wij de gemene invaders geen lesje. De 'survival of the fittest' verwijst deze keer naar de kleinste dingen des levens. Het zorgt voor een beklemmend gevoel. “War Of The Worlds” plaats je qua boodschap best naast de klassieker “The Day The Earth Stood Still” (1951). De extra’s:- Herbeleving van de invasie (7,40 min.)- Previsualisatie (7 min.)- De erfenis van H.G. Wells (6,36 min.) - Hoe ziet de vijand eruit? (14,07 min.)- Productiedagboeken: Begin (22,30 min.), Verbanning (19,40 min.), Oorlog (22,21 min.), Vernietiging (27,30 min.) - Featurette Introductie met Steven Spielberg : Terugkeer naar de invasie (8 min.)- De familie (13,22 min.)- Score (12 min.)- We zijn niet alleen (3,15 min.)

Nieuws generiek
urgent.fm

Mysterious Skin

Gregg Araki staat bekend als iemand die graag wil choqueren. Hij deed dit al eens in 1995 met “The Doom Generation” en twee jaar later met “Nowhere”. Araki zelf zei ooit: “I can’t think of one Hollywood director whose next film I’m looking forward to see”. Een film door Araki heeft altijd een bepaalde aantrekkingskracht die ervoor zorgt dat je die film wilt zien. In dit geval is het misschien de sterke rol van Joseph Gordon-Levitt. Neil (Joseph Gordon-Levitt) en Brian (Brady Corbet), 2 totaal verschillende jongens, groeien samen op in dezelfde stad maar kennen elkaar niet. Brian is een doodgewone jongen die opgaat in de massa, gefascineerd is door buitenaardse wezens en UFO’s. Hij is ervan overtuigd dat hij vroeger ontvoerd is geweest door een UFO. “The summer I was eight years old, five hours disappeared from my life. Five hours, lost, gone without a trace..." Af en toe heeft hij nog last van een black-out en een bloedneus. Neil daarentegen heeft geen interesse in buitenaardse wezens. Hij verkoopt zijn lichaam aan allerlei mannen. Hij heeft echter ook iets meegemaakt waar hij liever niet meer aan terugdenkt. Twee totaal verschillende jongens die toch een geheim delen. Door omstandigheden kruisen hun wegen elkaar en herbeleven ze opnieuw wat ze zoveel jaar geleden hebben meegemaakt. En wordt duidelijk hoe ze daarmee hebben leren omgaan of juist niet. Het verhaal is grotendeels gebaseerd op het leven van auteur Scott Heim. Heim herkende zichzelf volledig in de vertolking van Brady Corbet, hiervoor is hij Araki eeuwig dankbaar. Araki maakte deze film omdat het boek van Heim zo'n emotionele impact op hem maakte. Het verhaal heeft hem jaren achtervolgd en hij was er dan ook zeker van dat als hij ooit een film zou maken, gebaseerd op een boek, dat het dan zeker dit boek zou zijn. Qua film vinden wij dat Araki het al beter heeft gedaan. Als je vooraf weet wat de jongens overkomen is, verliest de film een groot deel van zijn kracht. Maar ook zonder die voorkennis kan je al snel raden wat er aan de hand is. De moeilijkheid voor Araki was het verfilmen van zijn favoriete passages uit het boek omdat hij het gevoel, dat hij tijdens het lezen beleefde, ook in de fil wilde weergeven. Door de gevoeligheid van het onderwerp moest er gelet worden dat de acteurs, die de jongere versie van de hoofdrolspelers vertolken, geen trauma’s aan deze film overhielden. Maar Araki heeft hier voldoende aandacht aan besteed zodat dit niet het geval was. George Webster, die de kleine Brian speelt, huilde zelfs op de laatste dag, omdat hij niet naar huis wilde. Deze film Araki’s “My Own Private Idaho” noemen is wellicht teveel van het goede, al zal hij het wel graag horen. De extra's:- Interview Gregg Araki en hoofdrolspelers

Nieuws generiek
urgent.fm

Layer Cake

Sinds kort kent de hele wereld de naam van Daniel Craig. Deze acteur uit “Road To Perdition” (2002) mag zich immers voortaan Bond, James Bond noemen. Hoe hij het er vanaf brengt als opvolger van Pierce Brosnan dat zien we pas volgend jaar. Ondertussen kan je hem aan het werk zien in “Layer Cake”. Naar verluid dé film die ervoor zorgde dat Craig de job van ’s werelds bekendste geheim agent mag spelen. Ik heb dan ook met de nodige aandacht gekeken naar de verschillene laagjes zoetigheid die je voortaan vindt op dvd. Daniel Craig vertolkt XXXX (geen familielid van Diesel of Cube) een naamloze man die tot over zijn oren in de problemen geraakt. De achterliggende boodschap van dit verhaal is dat drugs jouw leven veranderen. Daar weet topmodel Kate Moss alles van. Ofwel ga je het spul verkopen ofwel snuif je en slik je zoveel je maar kan. Nochtans heeft XXXX voldoende kennis en ervaring omtrent het dealen van drugs en vermijdt hij dergelijke problemen. Zo heeft hij zijn eigen leefregels. Hij werkt altijd met een klein en betrouwbaar team dat trouwheid zweert aan elkaar en niet aan de winst. Verder vermijdt hij contact met wannabe’s en houdt hij controle over elke transactie. Tenslotte moet je ook kunnen stoppen op een hoogtepunt. XXXX staat op dat hoogtepunt en wil zijn crimineel bestaan vaarwel zeggen. Hij moet echter van zijn baas Jimmy (Kenneth Cranham) de dochter van een vriend opsporen. Vanaf dan raakt hij de controle over alles kwijt en overtreedt hij onder dwang elke regel die hij zichzelf heeft opgelegd.Matthew Vaughn heeft zijn strepen verdiend als producer van Guy Richie’s “Lock Stock And Two Smoking Barrels” (1998) en “Snatch” (2000). Dat zie je ook aan zijn gehanteerde stijl voor “Layer Cake”. Deze film heeft dezelfde subtiliteit, maar de humor is duidelijk van een zwartere origine. Kijk maar eens naar het pak rammel dat uitgedeeld wordt in een eethuis met als afsluiter een kan warme thee. Deze scène werkt niet op de lachspieren zoals de fijnzinnige aanpak van Richie wanneer het in zijn films op vechten aankomt. Doelbewust wilde Vaughn geen derde “Lock Stock” maken maar wel zijn eigen film. Tijdens de eerste twee dagen van de opnames was hij enorm zenuwachtig maar uiteindelijk is alles nog goed gekomen. Met een beperkt budget levert hij een intelligente film af met een internationale uitstraling die toch op en top Brits blijft. Hetgeen het meest opvalt bij dit alles zijn Daniel Craig’s blauwe ogen. Hij steekt zowaar “Old Blue Eyes” Frank Sinatra naar de kroon. Tijdens de opnames viel wel eens de roddel dat Craig het ooit nog tot James Bond zou schoppen. Ook in de film zie je een korte scène waarin Craig een ode brengt aan deze superspion. Dromen kunnen dus toch nog uitkomen. Wegdromen mag je ook bij het zien van Sienna Miller. Zij komt veelal in de actualiteit omwille van haar relatieproblemen met Jude Lawe. Toch kan je interessantere dingen schrijven over haar korte maar krachtige en vooral sensuele verschijning als pin-up girl (al ontbreekt het mij aan inspiratie op dit moment). Haar rol is totaal overbodig maar bijna geen enkele man zal je horen klagen. Zeker Daniel Craig niet. Toegegeven, ik heb nog steeds twijfels over Craig als 007. Time will tell of hij in de voetsporen treedt van George Lazenby en het langer kan volhouden dan de onderschatte Timothy Dalton. De extra’s:- Audiocommentaar regisseur & schrijver- 16 deleted & extended endings met audiocommentaar Vaughn- Poster explorarations- Q&A Screening met Matthew Vaughn & Daniel Craig (30 min.)- Making of (6 min.)

Nieuws generiek
urgent.fm

Frederik Leroux

The Frederik Leroux Quartet probeert diversiteit te brengen in elke noot en toon die ze speelt. Ze blijft zo ver mogelijk weg van gestandardiseerde structeren en vormen. Al met al best een gezellig bandje, dat duidelijk geniet van wat ze brengt.

Nieuws generiek
urgent.fm

Buddy

Kristoffer (Nicolai Cleve Broch) is een 24-jarige jongeman zonder zorgen. Als afficheplakker zorgt hij ervoor dat het straatbeeld vol inhoudsloze reclame hangt. De inhoud van Kristoffer’s eigen leven ziet er compleet anders uit. Hij legt dat bovendien vast op film. Die home movies openen voor hem en voor zijn twee vrienden Geir en Stig de deur naar de televisiewereld. Wat ze doen is minder pijnlijk en decadent dan wat de vrienden tonen in “Jackass” op MTV, maar het valt bijzonder goed in de smaak bij het publiek. Zoals dat gaat bij televisie kijkt iedereen echter net iets teveel mee in het privé-leven van de jongens. Kristoffer krijgt namelijk de huissleutel van zijn vriendin Elisabeth (Janne Formoe). Hij vindt dat je liefde niet moet bewijzen door een set sleutels. Elisabeth vindt van wel en prompt is het uit want hun relatie leidt naar nergens. Verscheurd door liefdesverdriet stort Kristoffer zich op zijn nieuwe televisieleven, want misschien kan hij haar zo terugwinnen. Tenslotte heeft hij geleerd dat je geen zelfmoord kunt plegen door je adem in te houden. Hij moet gewoon de raad opvolgen van zijn vriend Geir als hij haar wil terugwinnen. Die zegt namelijk dat je zoals een keeper soms moet loslaten en met beiden handen moet spelen om te winnen. “Buddy” (2003) is geen grootse film en het verhaal is vrij eenvoudig, maar eenvoud siert. Dat is hier zeker het geval. Hoofdrolspeler Nicolai Cleve Broch plakt op het scherm en dat helpt. Hij komt over als een durver op het vlak van waaghalzerij. Maar het is toch vooral zijn vriend Geir die het doet. Die springt uit een gebouw recht in een container vol matrassen puur voor de fun. Of hij drinkt zure melk om te bewijzen dat zoiets toch drinkbaar is, al geloof ik hem niet als je dan zijn reactie ziet. Kristoffer is een durver op het ene vlak dus, en een complete leek op het vlak van de liefde (en dat zijn we toch allemaal…). Hij loopt verloren zonder zijn Elisabeth terwijl hij de sympathieke Henriette (Pia Tjelta) haast voorbij loopt. Kan hij haar nog inhalen of niet. Het antwoord vind je op dvd.

Nieuws generiek
urgent.fm

Jong poëtisch talent in Glimworm IV

Vele jongeren zijn met poëzie bezig en durven wel al eens een vleugje dichtsel op papier zetten. Glimworm wil jong dichttalent een kans geven. Wil je je eigen gedicht in Glimworm? Mag jouw gedicht voorgelezen worden op Urgent.fm? Laat het ons dan als de bliksem weten. Het poëziemoment van Glimworm staat dit jaar volledig ter beschikking van jouw talent. Deze week was Arne Schoenvuur aan de beurt..

Nieuws generiek
urgent.fm

Murphy Brown

In 1988 maakt de televisiewereld kennis met de harde en kritische journaliste Murphy Brown. Ze heeft voor zichzelf een sterke reputatie opgebouwd. Zij stelt steeds de vraag die op ieders lippen ligt, maar die niemand anders durft stellen. Zo confronteert ze zonder verpinken een man met de vraag of hij nu eigenlijk met een toppolitica heeft geslapen of niet. En dat voor de ogen van 70 miljoen kijkers. Murphy maakt op die manier een waardige comeback.Ze keert namelijk terug van een tijdje ontwenningskliniek. Ze zweert voortaan drank en sigaretten af. Het ene moment gaat dat al makkelijker dan het andere. Vooral omdat er tijdens haar afwezigheid een aantal veranderingen zijn doorgevoerd in het nieuwsmagazine F.Y.I. Zo moet ze voortaan het scherm delen met een voormalige Miss America. Die vindt de job van journaliste even ongelofelijk als de tiara die ze ooit heeft opgezet. Daarnaast moet Murphy luisteren naar een 25-jarige snotaap die het tot producer van het programma heeft geschopt. Hoe hij dat heeft gedaan is haar een raadsel want hij kent niet eens The Shirelles (Murphy is een hevige fan van Motown). Ondanks deze veranderingen die minder talrijk dan het ontelbaar aantal secretaressewissels moet Murphy en haar collega’s terug een evenwicht vinden. En dat het eens botst dat nemen we er graag bij. Candice Bergen speelde 10 jaar lang de rol van Murphy Brown. Het leverde haar persoonlijk 5 Emmy’s op. De serie zelf verzamelde in al die tijd 62 nominaties. Het eerste seizoen vind je voortaan op dvd. Daarop staan naast de eerste 22 afleveringen ook nog een extra over het ontstaan van de reeks en de cast. Wat dat precies inhoudt moet je zelf maar eens bekijken op dvd. En vergeet dan vooral de gedachte dat er dus nog 9 van die dvd-boxen volgen, want dat kan pijnlijk zijn voor je portemonnee. Al moet je natuurlijk iets over hebben voor een gezellige avond vol humor. De extra’s:- Audio commentaar Candice Bergen en Diane English- “Murphy Brown: An F.Y.I. exclusive”

Nieuws generiek
urgent.fm

Batman Begins

Ere aan wie ere toekomt. Ik applaudisseer, maak een diepe buiging en breng een lofzang aan het adres van regisseur Christopher Nolan, scenarist David S. Goyer en acteur Christian Bale. “Batman Begins” (2005) is de gedroomde reïncarnatie van deze Vespertilio. We vallen opdat we daarna terug rechtop zouden staan. Die boodschap krijgt de jonge Bruce Wayne mee van zijn vader. Hetzelfde is van toepassing op de Batman-films. Joel Schumacher kelderde de hele wereld die Tim Burton creëerde door een inhoudsloos lichtspektakel. Zowel Val Kilmer als George Clooney werden als opvolgers van Michael Keaton bedankt voor bewezen diensten. Maar Batman is terug and ready to begin... Ergens in een uithoek van de wereld vindt Henri Ducard (Liam Neeson) Bruce Wayne (Christian Bale). Die laatste is uit zijn thuisstad Gotham verdwenen nadat de dood van zijn ouders hem voor de rest van zijn leven getekend heeft. Woede, angst, haat, pijn en wraakgevoelens beheersen zijn gedachten. Volgens Ducard is kijken naar de toekomst veel belangrijker dan begraven van het verleden. Pas als Bruce zich met zichzelf confronteert en met datgene wat hem het meest angst bezorgt, dan pas zal hij zichzelf overstijgen en meer worden dan een gewone sterveling. Bruce leeft misschien zoals een crimineel maar hij zal er nooit een worden, integendeel hij keert terug naar Gotham. De stad wordt gecontroleerd door Carmine Falcone (Tom Wilkinson). Bruce maakt als rijke erfgenaam en prins van Gotham geen indruk op deze gangster. Als een symbool voor rechtvaardigheid des te meer. “What the hell are you?” roept Falcone. “I'm Batman!” krijgt hij als repliek. Samen met zijn jeugdliefde en advocate Rachel Dawes (Katie Holmes), trouwe butler Alfred (Michael Caine), agent Jim Gordon (Gary Oldman) en wapenexpert Lucius Fox (Morgen Freeman) rekent deze Batman af met het gespuis dat de straten domineert. Ik hou van films met diepgang en waarbij de dialogen geen inhoudsloos gewauwel zijn. Neen, deze dialogen hebben betekenis. Ze bevatten waarheid en doen je nadenken. Volgens Clouseau zit het vanbinnen, maar volgens Rachel is wie je vanbinnen bent niet van belang maar wel wat je ermee doet naar de buitenwereld toe. Dergelijke uitspraken komen uit de pen van David S. Goyer. Hij is zelf een grote fan van de stripheld Batman en kent het personage door en door. Hij is dan ook de meest capabele scenarist voor de job, al had ik zo mijn twijfels want de “Blade”-films die hij eerder neerpende lieten me compleet koud. Voor Goyer en regisseur Christopher Nolan (“Memento”) is Batman niet langer zomaar een stripfiguur. Het is een personage van vlees en bloed geworden. Belangrijk is dat je gelooft in de acteur die zowel Bruce Wayne als Batman speelt. Je mag niet zitten wachten en kijken op je horloge tot wanneer Bruce transformeert in de vliegende vleesmuis. De keuze viel dus op Christian Bale. Nu moest Nolan iedereen overtuigen van zijn keuze. De acteur was namelijk het vel over de beenderen door zijn vertolking in “The Machinist”. De raad die Nolan hem gaf was “get as big as you possibly can.” Alleen heeft Bale dat iets te letterlijk genomen. De crew noemde hem in het begin al spottend Fatman. Gelukkig is het nog allemaal goed gekomen en past hij perfect in de rol én heel belangrijk ook zijn kostuum waarvan hij zegt “It's hot, dark and sweaty and it gives me a headache.” Hoofdpijn hou je zeker niet over na het bekijken van “Batman Begins”. Waarlijk, deze filmheld is uit de dood opgestaan. En hij staat er niet alleen voor. Bale laat zich omringen door een uitmuntende cast. Cillian Murphy (“Red Eye”) greep net naast de hoofdrol maar hij mag opdraven als een psychiater die evengoed als patiënt in zijn eigen instelling mag vertoeven. Michael Caine zet een waardige Alfred neer die dient als surrogaatvader. Hij deelt de vele inside jokes en oneliners met Morgan Freeman. Die voorziet onze held, zoals Q dat doet in de James Bond-films, van allerlei technische snufjes waaronder een nieuwe Batmobile. Noemenswaardig is ook de vertolking van Gary Oldman. Hij toont dat hij naast excentrieke figuren uit “Bram Stoker’s Dracula” (1992) en “Hannibal” (2001) ook een eenvoudige politieagent kan vertolken. Alleen Katie Holmes valt wat uit de toon. Ze sleept iets teveel haar tv-personage van Joey uit “Dawson’s Creek” met zich mee. Ze mist de gedrevenheid die alle andere acteurs wel in zich hebben. Die gedrevenheid vind je wel terug in de stuwende muziek van Hans Zimmer en James Newton Howard. Luister maar naar “Corynorious”, “Nycteris” en het subtiele thema in “Macrotus”. De twee componisten opteren duidelijk voor een score die de held duwt naar ongekende hoogtepunten. Trouwens, wie zich afvraagt wat de titels op de soundtrack betekenen: het zijn de Latijnse namen voor allerlei soorten vleermuizen. Net zoals bij alles heeft men daar dus ook zorgvuldig over nagedacht. Een laatste iets geef ik je nog mee. Voor de extra’s op de dvd klik je best gewoon door naar het einde. Daar staan alle extra’s mooi onder elkaar en moet je niet sukkelen met je afstandsbediening om uit te vissen waar die extra’s nu eigenlijk staan.De extra’s:- The Journey Begins (14 min.)- Finders Keepers - Cape And Cowl (8,20 min) - Gotham City Rises (12,31 min.) - Paths Of Discovery (14 min.) - Shaping Mind & Body (12,31 min.) - Tumbler (12, 30 min.) - Genesis Of The Bat (14,31 min.) - Confidential Files- Art Gallery - Trailer

901 902 903 904 905
906
907 908 909 910 911
luister nu:
Naebula
  • facebook
  • youtube
  • instagram
  • X
×