Urgent.FM | 105.3FM
programma's nieuws over Urgent.fm workshops contact

urgent.fm

Nieuws generiek
urgent.fm

Meet The Fockers

De ontmoeting tussen de toekomstige schoonouders en hun schoonzoon of -dochter is een onvergetelijke gebeurtenis. Voor velen is het een van de meest zenuwachtige momenten uit hun leven. Op zo momenten mag er immers niets fout lopen, want de eerste indruk is van cruciaal belang. Vader Bernie (Dustin Hoffman) heeft zowaar de beste ijsbreker gevonden. De man praat gewoon over hoe hij ondanks één testikel toch een zoon op de wereld heeft gezet. Daarmee is de toon gezet van “Meet The Fockers”, het vervolg op de hitfilm “Meet The Parents” (2000).Greg Focker (Ben Stiller) heeft zijn onfortuinlijke ontmoeting met zijn toekomstige schoonvader Jack (Robert De Niro) overleefd. Meer nog, hij heeft zelfs zijn plaats gekregen in de circle of trust. Maar Jack houdt hem nauwlettend in de gaten. Zoals in normale omstandigheden heeft de jongeman zelf ook ouders en die moeten natuurlijk ook voorgesteld worden. En ziedaar Bernie (Dustin Hoffman) en Roz (Barbra - “Papa can you here me”- Streisand). Jack vertrekt samen met vrouw, dochter, neefje, kat en gepantserde mobilehome richting Miami, op familiebezoek. Een boeket bloemen heeft Jack niet meegebracht, wel een hoop achterdocht. De oude C.I.A-agent wil zekerheid hebben over Gregs afkomst en vooral dat hij niet de rotte appel is aan de familieboom. Zijn ongerustheid is nergens voor nodig, want de tocht verloopt compleet naar wens. Reden te meer dat er iets fout moet lopen, too much good vibes dat kan nooit goed zijn. Maar zo erg is het allemaal niet. Waarom zou Jack niet kunnen opschieten met een huisman die danst in zijn tuin en een sekstherapeute die het boek “Meet Your Orgasm!” schreef… . Zelf zal ik nooit behoren tot Jacks circle of trust maar er zijn ergere dingen in het leven, nietwaar. Eerlijk is eerlijk. Fan van “Meet The Parents” was ik niet en op een sequel zat ik dan ook niet te wachten. Schaterlachen heb ik geen enkele keer gedaan bij dit vervolg. De acteurs uit het eerste deel zijn goed, zonder meer. De twee nieuwe gezichten mochten gerust meer extravagant uit de hoek komen. Dat beide vaders tegenover elkaar staan qua opvoeding en visie op het leven, dat zal je hoegenaamd niet verbazen. Dergelijke tegenstelling is een sine qua non voor deze film. Zo heeft Bernie een muur gemaakt ter ere van Greg. Je vindt er zowaar al zijn prestaties op terug. Het gaat hem niet om de overwinningen, want dan volstond een enkele muurtegel, het gaat hem om de passie die Greg heeft getoond. Jack vindt net dat Amerika een superstaat is geworden door te winnen. Deze twee visies botsen letterlijk tegen elkaar als de mannen een partijtje football spelen. Natuurlijk zijn de vrouwen in dit verhaal alweer heel begrijpend en behulpzaam voor hun echtgenoten, de kinderen en ook voor elkaar. Tips van een sekstherapeute kan je moeilijk weigeren. Dat alles maakt van “Meet The Fockers” een voorspelbare film zonder echte uitschieters. Maar in ware Roger Moore-stijl heb ik meermaals de wenkbrauwen moeten fronsen. Je zou voor minder met elementen zoals een blauwe hond met een sterk libido, een kat die het toilet doorspoelt, borstvoeding door mannen (jawel, door), slagroom als stimulerend middel, een lustig kindermeisje, een onbekende nazaat, de onsmakelijke fondue, en een waarheidsdrankje. Hoe al die elementen in dit verhaal passen dat moet je zelf maar bekijken op dvd. De extra’s:- Audio commentaar Jay Roach & editor/co-producer Jon Poll- Deleted scenes (15,44 min.)- Bloopers (11,04 min.)- Inside the litter box Jinx the cat (4,03 min.)- The Manary Gland (3,06 min.)- Portret van de Focker familie (6 min.)- Avonturen van een baby Wrangler (6,34 min.)- Een interview met de Fockers (8 min.)

Nieuws generiek
urgent.fm

The Five Obstructions

In 1967 maakt Jorgen Leth de 12 minuten durende film “The Perfect Human” dat een blik werpt op het gewone leven. De bekende Deen Lars Von Trier (“Dogville”) bekijkt het stukje cinema wel 20 keer op een dag. Beide heren slaan vervolgens de handen in elkaar. Volgens hun eigen richtlijnen, maar vooral op basis van Von Triers vijf geboden, maken ze de film opnieuw. Het resultaat duurt deze keer 100 minuten en kan je voortaan bekijken op dvd zoveel keer je zelf wilt.Dat Von Trier niet je doordeweekse filmmaker is, is al langer geweten. Het conventionele gaat hij uit de weg zelfs als het gaat over een film waarvan hij houdt. “The Perfect Human” is zijn little gem dat de twee, maar vooral Von Trier, in “The Five Obstructions” wil vernietigen. Net die vernietigingsdrang dwingt beide heren tot creatieve bokkensprongen. Zelfs hun eigen haat voor cartoons gaan ze niet uit de weg. Von Trier ontpopt zich in deze documentaire als een heuse dictator. Hij legt Leth allerlei regels op zoals dat elke take uit 12 frames moet bestaan en er geen sets mogen gebruikt worden. Vervolgens haalt Von Trier als verteller zwaar uit naar zijn idool wanneer hij die regels negeert. Het is begrijpelijk dat zangeres Björk haast ten onder ging tijdens het maken van “Dancer In The Dark” (2000) Leth maakt zich minder druk. Hij geniet gewoon van het creatieve proces en de uitdagingen die het met zich meebrengt. Bestaande regels kan je overtreden, gebruiken of misbruiken en daaruit haal je dan weer voordelen. De opgelegde regels brengen Leth naar Cuba, Bombay en zelfs naar Brussel.

Nieuws generiek
urgent.fm

Criminal

George Clooney is zo een acteur die niet noodzakelijk voor de camera moet staan. Hij durft wel eens regisseren, herinner je “Confessions Of A Dangerous Mind” (2002). Of hij neemt de functie van producent voor zijn rekening. Hij deed dat bijvoorbeeld reeds voor “Rock Star” (2001) en “Insomnia” (2002). Clooney neemt ook nog een pak andere films onder zijn hoede zoals “The Jacket” (2005). Ook “Criminal” (2004) behoort tot een van die films. Voor die laatste kan hij rekenen op de wijze raad van regisseur Steven Soderbergh waarmee hij “Ocean’s Eleven” (2001) en “Solaris” (2002) maakte. Voor “Criminal” halen Clooney en Soderbergh inspiratie bij de Argentijnse film “Nueve Reinas” (2000) van Fabian Bielinsky en zetten Gregory Davids in de regisseurstoel.Rodrigo (Diego Luna) is een jonge beginnende crimineel. Zijn actieterrein zijn de casino’s waar hij geld steelt van de opdiensters. Op een dag laat een van hen zich niet zomaar vangen en grijpt politieagent Richard (John C. Reilly) in. Hij brengt hem echter niet naar de politie want Richard is zelf een oplichter. Een veel betere vakman dan Rodrigo zo blijkt. De jongeman wordt Richards padawan want Richard kan een nieuwe partner wel gebruiken. Ook Richards zus Valerie (Maggie Gyllenhaal) komt een handje helpen. Zij werkt in een hotel waar de mannen een grote slag kunnen slaan als alles verloopt zoals het moet verlopen. Gregory Davids liep op de filmsets van “Ocean's Eleven", "Ocean's Twelve", "Solaris" en "Erin Brockovich," rond als Soderberhgs assistent en als second unit director. Dat merk je ook aan de look en de stijl van “Criminal”. De plot ligt heel dicht bij dat van “Nueve Reinas” maar als je het origineel niet hebt gezien dan zal je er zeker van kunnen genieten, en als het even kan zelfs verrast worden door deze remake. Het doet denken aan een van de eigenzinnige kleine en vaak onterecht ongewaarde films van scenarist David Mamet (“Heist”, “State And Main”). Alleen kan je hier snel raden hoe het gaat eindigen, wat de fun dan weer wegneemt. De drie voornaamste rollen worden respectievelijk gespeeld door Diego Luna, bekend van “Dirty Dancing 2: Havana Nights”, Maggie Gyllenhaal, de onderdanige secretaresse uit “The Secretary” en John C. Reilly. Die laatste ken je waarschijnlijk niet van naam maar zijn gezicht komt jou ongetwijfeld wel bekend voor. Dat gezicht toont hij vooral in bijrollen zoals in pakweg “Chicago” en “The Hours”.

Nieuws generiek
urgent.fm

Connie And Carla

Afgelopen weekend heb ik me gewaagd aan enkele danspasjes op Blurs “Boys & Girls”. Je weet wel het nummer waarin Damon Albarn zingt over “Girls will be boys who are girls, who like boys…”. Het slaat ook op de film “Connie and Carla”. Daarin verkleden vrouwen zich als mannen, die zich op hun beurt verkleden als vrouw. Het leest ingewikkeld maar de film bekijken is gelukkig iets minder ingewikkeld. Met deze verkleedpartij wil Nia Vardalos (“My Big Fat Greek Wedding”) opnieuw scoren in filmland of toch tenminste op dvd.De titel verwijst naar twee dames (Nia Vardalos en Toni Collette) die sinds hun schooltijd nog steeds wachten op hun 15 minutes of fame. Een carrière lanceren wil maar niet lukken. Toch blijven ze verwoed verder werken aan hun kostuums, pruiken en repertoire dat vooral bestaat uit een medley van musicalnummers. Op veel bijval kunnen ze echter niet rekenen. Een zaaltje in de luchthaven is dan ook niet direct de ideale locatie. Na een zoveelste teleurstellende avond ziet het duo hoe een kennis van hen wordt vermoord. De twee moeten vluchten naar Los Angeles en duiken onder in het nachtleven. Ze verkleden zich als draq queens en het lijkt erop dat hun 15 minutes of fame eindelijk werkelijkheid worden. Met “My Big Fat Greek Wedding” (2002) oogstte de toen onbekende Vardalos een groot kassucces. Daarmee leg je de lat voor jezelf natuurlijk bijzonder hoog. Hoe kan je immers zoiets evenaren of zelfs overtreffen. Nia heeft het antwoord niet gevonden. Het scenario rommelt langs alle kanten, net zoals de vertolkingen. Toni Collette is een actrice die veel kan. Dat bewijst ze met rollen in “The Sixth Sense” (1999), “The Hours” (2002) en “About A Boy” (2002). U herinnert zich ongetwijfeld haar versie van “Killing Me Softley” die niet alleen Hugh Grant permanente oorschade bezorgt. De nichten in deze film zijn sprakeloos als Carla haar keelgat openzet, en terecht. Collette kan zingen én acteren, alleen stelt ze op dat laatste vlak zwaar teleur. Er is meer nodig dan gezichtsmakers en echte borsten als je een goeie film wilt maken. Terwijl heel goede films een teleurstellende release krijgen op dvd, mag je zeker niet klagen over de extra’s op deze dvd. En ja, die extra’s zijn stukken leuker dan de film zelf. Zo geeft regisseur Michael Lembeck (“The Santa Clause 2”) een introductie bij elke weggelaten scène. Ook levende legende Debbie Reynolds krijgt een plaatsje op die dvd. Een hoogvlieger is “Connie and Carla” niet geworden. Misschien had David Duchovny beter ook een jurk aangetrokken. De acteur deed het tenslotte voor "Twin Peaks". De prent zal waarschijnlijk wel belanden in de dvd-collectie van een aantal draq queens en holebi’s. Niet omwille van de filmwaarde maar gewoon om de danspasjes, zangpartijen en kledij te imiteren. Ongelijk kan je hen niet geven. Toch nog even dit: wie een leuke, grappige en hilarische film wil zien waarin twee mannen zich verkleden als een vrouw, raden we van harte de klassieker “Some Like It Hot” (1959) aan. Jack Lemmon en Tony Curtis zetten legendarische vertolkingen neer. Ze spelen Marilyn Manroe zowaar van het scherm! De extra’s:- Commentaar van de regisseur- Backstage featurette (25 min.)- 8 deleted scenes- Dressing in draq (6,25 min.)- Outtakes (6 min.)- Debbie Reynolds (3,47 min.)- 14 interviews

Nieuws generiek
urgent.fm

Dropkick Murphys

De Ieren uit Boston hebben weer een nieuwe plaat getiteld 'The Warrior's Code', de ondertussen zoveelste release van de Murphys. De geslaagde mix van punk en melodische Ierse folklore muziek waarvoor ze zo bekend staan keert onverandert terug op dit album.De nummers varieren van vrolijk en swingend, zoals bijvoorbeeld 'Captain Kelly's Kitchen', tot serieus en traag; 'The Green Fields of France', wat het album meer inhoud geeft en bevestigd dat ze niet slechts in één stijl kunnen spelen. Hun vertrouwde klank blijft desondanks behouden voor het merendeel van de nummers en daarin ligt het minder succesvolle aspect van de plaat, ze is weinig vernieuwend. Hoewel de muziek wel aanstekelijk is doet die denken aan eerdere nummers en orginaliteit is niet meteen sterk aanwezig.The Warrior's Code zal niet de geschiedenis ingaan als de beste Murphys plaat maar heeft wel z'n leuke kanten. Al bij al de moeite om aan te schaffen. 'The Warrior’s Code' is een waardige opvolger van 'Blackout'.Pitstop - Fred.

Nieuws generiek
urgent.fm

Batman Begins

De ene saga eindigt de andere begint. Anakin Skywalker is veranderd in Darth Vader zodat we ons kunnen concentreren op geboorte van een nieuwe held. Of moet ik schrijven de wedergeboorte. Want Batman vliegt opnieuw doorheen de lucht van Gotham City. Tim Burton maakte met Michael Keaton twee donkere en twzz schitterende films. Joel Schumacher bracht heel veel kleur en vooral veel nonsens met zich mee. De ene keer met Val Kilmer (“Batman Forever”), de andere keer met George Clooney (“Batman & Robin”). Christopher Nolan, de regisseur van “Memento”, mag de Batman franchise nieuw leven inblazen. Christian Bale, bekend als het wandelende geraamte uit “The Machinist”, speelt de overbekende vleermuis in “Batman Begins”. De titel zegt het al de film begint bij het begin. De kleine Bruce Wayne is getekend voor het leven door de moord op zijn ouders. De dader is een gewone straatloper en niet langer Jack Nicholson als Jack Napier met zijn gekende quote: “You ever dance with the devil in the pale moonlight?” Bruce groeit op met wraakgevoelens en gaat opzoek naar antwoorden en zichzelf in de verste uithoeken van de wereld. Daar ontmoet hij Henri Ducard (Liam Neeson) die hem traint in allerlei gevechtsporten. De erfgenaam van het Wayne imperium moet zijn angsten trotseren, want we hebben enkel angst voor datgene wat we niet kennen. Hij moet boven het menselijke uitstijgen en zo een legende worden. Ondertussen viert de misdaad hoogtij in Gotham City onder de leiding van Falcone (Tom Wilkinson). Bruce beseft dat zijn wraak niet voldoende is om Gotham City te redden van de ondergang. Gelukkig staat hij er niet alleen voor. Hij krijgt steun van zijn jeugdliefde Rachel (Katie Holmes), zijn trouwe butler Alfred (Michael Caine), brigadier Gordon (Gary Oldman), en er is ook nog wapenexpert Lucius Fox (Morgan Freeman).“Batman Begins” is anders dan de voorgaande Batmanfilms. Noem het gerust Batman nieuwe stijl. Christopher Nolan neemt duidelijk een frisse start. Zijn film sluit meer aan bij de actiefilms van vandaag. Actiefilms zoals “The Bourne Identity” en “Spider-Man”. Een zelfde complexe relatie ontstaat tussen de gespleten persoonlijkheid van onze held met zijn droommeisje net zoals we dat zien in “Spider-Man” tussen Peter Parker en Mary Jane. Gotham City is niet langer de donkere grauwe stad van Tim Burton of de technicolor dreamcoat uitstap van Joel Schumacher. Gotham kan evengoed het New York zijn van vandaag. De ene zal de fantasiewereld missen, voor de andere wordt het allemaal net realistischer. Zoals in het echte leven moeten we af en toe eens vallen zodat we terug rechtop gaan staan en veranderingen doorvoeren waardoor we niet meer zullen vallen. Niet alleen de setting ook de personages zijn menselijker geworden. Het hoofdpersonage is een mens van vlees en bloed. Hij staat met een voet in de wereld en met de andere haast letterlijk in de filosofische grot van Plato. Bruce Wayne kan een zorgeloos extravagant leven leiden, zo koopt hij toch gewoon het hotel als zijn gezelschap in het decor wil zwemmen, alleen is dat voor de man niet voldoende. Gelukkig maar. De goedheid die je van binnen hebt toon je immers pas door de dingen die je doet. Een mooie gedachte die Rachel met ons deelt. Net zoals zijn vader wil hij het gespuis de stad uitjagen. Morgan Freeman geeft hem daarvoor de speeltjes zoals een Batmobiel dat meer wegheeft van een tank dan een stijlvolle racecar waarmee je vrouwen kan imponeren (maar zo wagens heeft hij ook). Morgan Freeman heeft duidelijk plezier in zijn rol die doet denken aan het Q personage uit de James Bond-films. Christian Bale wordt verder nog omringd door een sterke cast. Michael Caine is als butler Alfred minder een karikatuur zoals zijn voorganger Michael Gough dat was. Liam Neeson neemt de beste dialogen voor zijn rekening. Ik zie de man ook veel liever spelen in een bijrol dan wanneer hij een hele film moet dragen zoals in “Kinsey”. Katie Holmes, je weet wel het huidig vriendinnetje van Tom Cruise, oogt mooi als advocate die de slechteriken achter de tralies wil gooien maar echt imponeren doet ze niet. Toch niet in dezelfde mate als Cillian Murphy (“28 Days Later”). Hij greep net naast de hoofdrol van vleermuis maar hij schittert in de rol van dokter Jonathan Crane, een dokter die zelf thuishoort in het befaamde Arkham Assylum. De laatste twee bekende gezichten zijn die van Tom Wilkinson, die door een fout accent minder gevaarlijk uit de hoek komt, en Gary Oldman die het gaande weg zal schoppen tot politiecommissaris van Gotham City. Wat mij betreft is deze “Batman Begins” geen superfilm, maar wel een veelbelovende start waar zeker een vervolg op mag komen.

Nieuws generiek
urgent.fm

Cellular

Een paar weken geleden stelde ik vast dat mijn gsm niet meer wilde opladen. De hoe en waarom is mij een compleet raadsel. Ik dus met gsm en adapter naar de winkel, biddend dat het gewoon aan de adapter ligt en niet aan de batterij of de gsm zelf. Want een nieuwe gsm kopen daar had ik absoluut geen zin in, laat staan de financiële middelen. Gelukkig bleek de schade beperkt en kwam ik er nog goedkoop vanaf met een nieuwe adapter. Niet dat je aan dit verhaal een boodschap hebt. Het geeft mij gewoon een middel om over te gaan tot de recensie van “Cellular”, wat staat voor gsm of mobiele telefoon. “Cellular” van David R. Ellis (“Final Destination 2”) gaat over biologielerares Jessica Martin (Kim Basinger). Ze is gelukkig getrouwd en is Ricky’s moeder. Jawel, haar kleine spruit wandelt door het leven met de gezegende naam van Ricky Martin. Van kindermishandeling gesproken. Maar Jessica verzekert ons dat ze die naam heeft gekozen voordat de gelijknamige zanger met zijn Bon-Bon hen en weer begon te schudden. Maar over Ricky’s Bon-Bon gaat “Cellular”niet. Jessica wordt door een onbekende bende ontvoerd en opgesloten op de zolder van een afgelegen huis. Haar enig reddingsmiddel is een kapotte telefoon. Daarmee belt ze naar Ryan (Chris Evans), een jonge kerel die ze helemaal niet kent. Die denkt dat het allemaal een grap is maar dan hoort hij hoe de vrouw met de dood wordt bedreigd. Het enige wat hij kan doen is de telefoon afgeven bij de politie zodat die alles kan controleren. De telefoonverbinding mag nooit onderbroken worden en dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Bovendien willen de ontvoerders iets van Jessica dus de tijd dringt.Het scenario komt van Larry Cohen, de man achter de “It’s Alive” horrorfilms. Hij heeft blijkbaar iets met telefoons want hij pende ook het scenario neer van “Phone Booth” (2002), de intelligente film van Joel Schumacher met Colin Farrell. Deze keer ontbreekt het Cohen duidelijk aan inspiratie. “Cellular” heeft een redelijk interessant uitgangspunt alleen is de rest compleet ongeloofwaardig. Het grote minpunt is vooral dat de acteurs zelf niet geloven in hun rol of toch die geloofwaardigheid niet kunnen overbrengen. Kim Basinger kan op geen enkel moment beklijven. Ze spartelt doorheen het verhaal. Slechts een keer kan ze dankzij haar capaciteiten van biologielerares een vuist maken tegen een van haar belagers. Ook Chris Evans schudt ons heel even wakker als hij dolgelukkig achter het stuur van een dure auto zit. Maar voor het overige kan hij onze eerste indruk van leeghoofd niet wegwerken. Zelfs William H. Macy (“The Cooler”) loopt er verloren bij, weliswaar verborgen achter een veel te grote snor, net zoals Jessica Biel (“Blade: Trinity”).De cast & crew mogen dan nog zo uitgebreid vertellen in de extra’s over hoe goed deze filmervaring is geweest, wat mij betreft heeft Ellis de batterij van zijn film gewoon onvoldoende opgeladen. Daardoor heeft “Cellular” bij mij geen connectie gemaakt. Het kan ook gerust liggen aan mijn gebrekkige kennis van gsm’s. Geef mij dan maar Colin Farrell in “Phone Booth” en ja, ik weet dat zoiets heel erg klinkt, alleen was die laatste echt wel stukken beter. De extra’s:- Audio commentaar David R. Ellis, Larry Cohen en Chris Morgan- Trailers- 5 verwijderde en gewijzigde scènes (5,14 min.)- Documentaires Celling Out (19,33 min.), Dialing Up Celluar (26 min.), Code Of Silence: Inside The Rampart Scandal (27 min.)

Nieuws generiek
urgent.fm

Rob Houwer Film Collectie

Sinds kort kan je in de winkel een aantal dvd’s vinden die behoren tot de “Rob Houwer Film Collectie”. Het is een verzameling van speelfilms waarvan Houwer voornamelijk op de credits staat als producent. Zelf studeerde hij aan de Filmacademie en Theaterwetenschappen van München. Hij is tevens een van de oprichters van de Duitse Nouvelle Vague van 1962. Een man die weet hoe films gemaakt moeten worden al lukt het hem de laatste jaren niet meer zo goed. De komst van de dvd’s zijn voor hem dan een kleine troost. Paul Verhoeven is een naam die je automatisch associeert met het benenwerk van Sharon Stone in “Basic Instinct” (1992). Maar de Nederlander heeft daarvoor nog betere films gemaakt. Eentje daarvan is “Soldaat Van Oranje” (1977). Verhoeven baseert zich voor de film deels op zijn eigen belevenissen en herinneringen over de Tweede Wereldoorlog en deels op het werk van Erik Hazelhoff Roelfzeman. Het gaat over een groep van jongemannen wiens haast zorgeloos studentenleven plaats moet maken voor de harde realiteit door de Duitse aanval op Europa. Sommige jongens stappen in het verzet, anderen moeten wegens hun joodse afkomst vluchten, en er zijn er ook die de tred van de bezetter volgen. In de voornaamste rollen herken je Jeroen Krabbé, Rutger Hauer en Edward Fox. Houwers plannen voor een vervolg liggen door financiële problemen terug in het diepvriesvak. Ate de Jong (“Een Vlucht Regenwulpen”) neemt de verfilming van Jan Wolkers besteller op zijn schouders. Hartstocht en obsessie dat zijn de twee voornaamste elementen in “Brandende Liefde” (1983). Die twee zaken voelt Jan Bosman (Peter Jan Rens) door zijn lichaam zinderen. Zeker als hij twee verschillende vrouwen ontmoet. Je hebt enerzijds zijn lerares Frans juffrouw Bonnema (Ellen Vogel) die snakt naar affectie en genegenheid zoals wij allemaal, en anderzijds heb je de levenslustige én getrouwde Anna (Monique van de Ven). De komst van Jan zorgt voor een groeiende haatrelatie tussen beide vrouwen. In hetzelfde jaar prijkt Houwers naam ook op de affiche van “De Vierde Man”. Het is meteen Houwers vijfde film met Paul Verhoeven als regisseur. Deze keer nemen ze het boek van Gerard Reve onder handen. Jeroen Krabbé speelt de rol van een schrijver die in de ban raakt van Christine (Renée Soutendijk). In het dierenrijk durft het vrouwtje haar minnaar na de daad vermoorden. Zover komt het niet tussen de twee. Maar wat niet is kan nog komen. Verhoeven schopt met deze film af en toe opzettelijk tegen de schenen van de filmcritici. Zij verwijten hem immers dat hij steeds naar sensatie zoekt. Verhoeven doet er met de kruising van een man in speedo een schepje bovenop. Voor “Het Bittere Kruid” (1985) neemt Kees Van Oostrum ons opnieuw mee naar de woelige periode van de Tweede Wereldoorlog. Deze keer volgen we de moeilijkheden die Sara en haar joodse familie ervaren door toedoen van de Duiters. Sara heeft tuberculose maar wordt door de vader van haar beste vriendin Greet uit het sanatorium verbannen. Later ontmoeten de twee vriendinnen elkaar opnieuw. De gezondheidstoestand van Greet gaat er deze keer op achteruit. Sara weet niet hoe ze met de situatie moet omgaan wanneer ze hoort dat Greets familie woont in een villa die ooit eigendom was van een joodse familie. Sara staat machteloos wanneer haar eigen familieleden een voor een in handen vallen van de bezetter. Of Rob Houwer ooit nog het oude succes kan evenaren is twijfelachtig. De eigenzinnige man heeft graag controle over alles en iedereen. De tijden dat hij gewoon zijn ding mag doen zonder zich te moeten verantwoorden liggen al ver achter hem, alleen wil hij dat niet inzien. Met als gevolg bijvoorbeeld “De Gulle Minnaar” (1990) en het fiasco “De Zeemeerman” (1996). Misschien dat het hem lukt met “Het Woeden Der Gehele Wereld” maar dan moet die film ook nog gemaakt worden natuurlijk.

914 915 916 917 918
919
920 921 922 923 924
luister nu:
PHASEFOUR
  • facebook
  • youtube
  • instagram
  • X
×